ದೀಪಾವಳಿ

ಜಗಮಗಿಸುವ 

ಕಣ್ಣುಕುಕ್ಕುವ 

ನೂರಾರು ಬಣ್ಣ ಬದಲಿಸುವ 

ಈ ಸಾಲು ಸಾಲು 

ಎಲ್-ಈ-ಡಿ ಲೈಟುಗಳ ನಡುವೆ 

ನನ್ನ ಹಣತೆ ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ 

ಎಂದು ನನಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತು 

ಆದರೂ 

ತವರಿನಿಂದ ತಂದ ಬತ್ತಿಗೆ 

ಊರಿಂದ ತಂದ ತುಪ್ಪ ಹಾಕಿ 

ಅಜ್ಜಿಯಿಂದ ಬಳುವಳಿಯಾದ ಹಣತೆಗೆ 

ಮಗಳಿಂದ ದೀಪ ಹಚ್ಚಿಸಿ 

ದೀಪಾವಳಿ ಆಚರಿಸುತ್ತೇನೆ

ನನಗೇನನ್ನೂ ಕೇಳದ ನಗರ

ಮುಚ್ಚಿದ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ 

ಹೊಗೆಯಿಂದ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿ 

ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟೆ. 

ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ಮರೆತು 

ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಕನಸಿಗಾಗಿ 

ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು 

ಅಕ್ಷಮ್ಯ ಅಪರಾಧ! 

ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಎಷ್ಟು ಉಳಿತಾಯ 

ಮಾಡಿದ್ದೀಯಾ ಎಂದರೆ 

ನಾನಿನ್ನೂ ನನ್ನನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ 

ಎಂದು ಹೇಳಬಲ್ಲೆ. 

ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಕೆಲಸ, 

ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಮಾಡದಿರುವುದು; 

ಬಹುಷಃ ಕೆಫೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಕೂತು 

ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವುದು 

ಅಥವಾ ಇನ್-ಸ್ಟಾಗೆ ರೀಲ್ ಮಾಡುವುದು. 

ನೀವು ಇದನ್ನು ಇನ್ನೂ ಓದುತ್ತಿದ್ದರೆ ಹೊರಡಿ, 

ಸಂಬಳ ತರುವ ನಿಮ್ಮ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಮಾಡಿ; 

ಯಾರದೋ ಕನಸಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಒತ್ತೆಯಿಟ್ಟು 

ತಿಂಗಳಿಗೆ ಇಂತಿಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಎಣಿಸಿ. 

ಅಥವಾ ಬನ್ನಿ,

ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ, 

ನಾವು ಏನಾಗಿದ್ದೇವೆಂದು 

ಮತ್ತು ನಾವು ಏನಾಗಬಹುದು 

ಎಂದು ಚರ್ಚೆ ಮಾಡೋಣ. 

ಹಾಗೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಫಿಗೆ ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡುತ್ತೀರಾ?  

ಜೊತೆಗೆ ಚೂರು ತಿಂಡಿಯನ್ನೂ. 

ಥ್ಯಾಂಕ್ಯೂ.

ಕಿನ್ಸುಗಿ

ಹೇಳದೇ ಉಳಿದ ಮಾತು 

ಧಡಕ್ಕನೇ ಹಾಕಿದ ಬಾಗಿಲು 

ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಉಳಿದ ಕಂಬನಿ 

ಎದೆಯಲ್ಲೇ ಕುದಿವ ಅವಮಾನ 

ತಲೆಯನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಅನುಮಾನ 

ಒಂದು ದಿನ ನಮ್ಮ ಬದುಕುಗಳು 

ಅಕಾಲದಲ್ಲಿ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ 

ಬಿದ್ದ ಪಾರಿಜಾತದ ಹೂಗಳಂತೆ 

ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾಗಿ ಪಚ್ಚೆಯಾಗಿ ಬಣ್ಣ ಒಣಗಿ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ 

ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೋದರೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ನರಳುತ್ತವೆ 

ಹಸಿ ಕೊಳಕು 

ಡೈನಿಂಗ್ ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಊಟಕ್ಕೆ ನಿಶ್ಶಬ್ದದ ರುಚಿ 

ಸಾಂಬಾರಿಗೆ ಹಿಂದಿನ ದಿನದ ಸುಳ್ಳಿನ ವಾಸನೆ 

ಸಾಮಾಜಿಕ ತಾಣಗಳು ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ 

ದುರುಗುಟ್ಟಿ ನೋಡುತ್ತವೆ ಅಪ್-ಡೇಟಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತ 

ಮೂವ್ ಆನ್ ಅನ್ನುತ್ತಾನೆ ಥೆರಪಿಸ್ಟು 

ದುಃಖ ಎನ್ನುವುದೇನು ನೇರ ದಾರಿಯೇ? 

ಅದೊಂದು ಕಾಲುದಾರಿಯೂ ಇರದ ಬೆಟ್ಟ 

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯೂ 

ಸೋಲುಗಳನ್ನು ನೋವುಗಳನ್ನು ಅವಮಾನಗಳನ್ನು 

ನೆನಪಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ 

"ಏಕೆ, ಹೇಗೆ, ನನಗೇ ಯಾಕೆ, ನಾನೇನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆ?" 

 ಎಂದು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತವೆ 

ಗಾಜಿನಂತೆ ಒಂದೇ ಸಲ ಚೂರು ಚೂರಾಗುವುದಿಲ್ಲ 

ಮೊದಲು ನೆಗ್ಗುತ್ತೇವೆ 

ಆಮೇಲೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸೀಳುತ್ತೇವೆ 

ಬಿ ರು ಕು ಬಿಡುತ್ತೇವೆ 

ತುಂಡಾ 

ಗುತ್ತೇವೆ 

ಜಪಾನೀಜರು ಬಿರುಕುಗಳನ್ನು 

ಚಿನ್ನದಿಂದ `ಕಿನ್ಸುಗಿ` ಮಾಡುತ್ತಾರಂತೆ 

ಬಿರುಕುಗಳು ಎದ್ದು ಕಾಣುವಂತೆ ಸುಂದರ 

ಅಚ್ಚಹೊಸ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟಲು 

ಭೂತವನ್ನು ಅಳಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ  

ಬಹುಶಃ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ 

ಮೊದಲಿನಂತೆಯೇ ಜೋಡಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ 

ಹೊಸ ಆಕಾರದಲ್ಲೂ 

ದೀಪವನ್ನು ಹಚ್ಚಬಹುದು 

ಬಿರುಕುಗಳಲ್ಲಿಯೇ 

ಪ್ರೀತಿ ಬೆಳಗಬಹುದಲ್ಲವೇ ಸಖಿ? 

ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದುದನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳೋಣ 

ಒಂದು ನೆನಪಿನ ನಗು 

ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಹಿಡಿದ ಕೈ 

ವಿನಾಕರಣ ನಗು 

ಅಕಾರಣ ಪ್ರೀತಿ 

ನಿಧಾನವಾಗಿ ಜೋಪಾನವಾಗಿ 

ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸೋಣ

ಬಿಡುಗಡೆ

 ನಾನು ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ

ನೀವು ಓದಲಲ್ಲ

ನಾನಿನ್ನೂ ಉಸಿರಾಡಲು

ಅಕ್ಷರಗಳು ಭೋರ್ಗರೆದು ಹರಿಯುತ್ತವೆ

ಯಾರೇನೆಂದು ಕೊಳ್ಳುವರೆಂಬ

ಭಯವಿಲ್ಲದೆ

ಈ ಬರೆದ ಪುಟಗಳು

ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ತೀರ್ಪು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ

ಆಮೇಲೆ

ಬರೆದ ಪುಟಗಳನ್ನು 

ಹರಿದು ಬೀಸಾಕುತ್ತೇನೆ

ಇನ್ನೂ ಹೇಗೆ ಬದುಕಿ ಉಳಿದೆನೆಂದು

ನೀವು ಇಣುಕಿ ನೋಡುವ ಮೊದಲು

ಬಿಡುಗಡೆ

ಬರವಣಿಗೆಯ ಪ್ರತಿ ಸಾಲೂ

ಬಿಡುಗಡೆ

ವರ್ಷದ ಮೊದಲ ದಿನದ ನಿರ್ಣಯಗಳು

ಈ ವರ್ಷದ ಮೊದಲ ದಿನ 

ಈ ಕೆಳಗಿನ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ:

ದಿನವೂ ವ್ಯಾಯಾಮ- ಯೋಗ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಖರೀದಿಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತೇನೆ.

ಸ್ನೂಜ್ ಬಟನ್ ಒತ್ತುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಟಿಕ್‌ಟಾಕ್ ಸ್ಕ್ರೋಲ್ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಇನ್ಸ್-ಟಾ, ಫೇಸ್-ಬುಕ್ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಎಲ್ಲ ವಾಟ್ಸ್-ಆಪ್ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ತೊರೆಯುತ್ತೇನೆ.

ಪ್ರತಿದಿನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಅವರಿರುವಂತೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಕೂಡ  ಕ್ಷಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ನನ್ನ ಬಹುಪಾಲು ಸಾಲಗಳನ್ನು ತೀರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಉಳಿಸುತ್ತೇನೆ.

ನನ್ನ ಆಸೆ-ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ನನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕಿವಿಯಿಟ್ಟು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉಪದೇಶ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಬಂದ್ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ನನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.

ಯಾರೂ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ ಕುಣಿಯುತ್ತೇನೆ.

ಹಾಲಿಡೇಗಳಲ್ಲಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುವುದನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟು

ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡದೇ ಅಲೆದಾಡುತ್ತೇನೆ.

ನಾನು ಟಿವಿ ಸುದ್ದಿ-ಚರ್ಚೆ ನೋಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.

ನೆಟ್‌ಫ್ಲಿಕ್ಸ್ ಬಿಂಜ್-ವಾಚ್ ಮಾಡುವುಕ್ಕೆ ಬೈ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಲೈವ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮತ್ತು ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಬದುಕಿಗೆ ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕುತ್ತೇನೆ.

ಈ ವರ್ಷದ ಮೊದಲ ದಿನದಂದು

ಹೀಗೆಲ್ಲ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು 

ನನಗೆ ಒಂಚೂರೂ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.

ಏಕೆಂದರೆ,

ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ಮೊದಲ ದಿನವೂ ಹೀಗೆಯೇ ಬರೆದಿದ್ದೆ ,

ಅದರ ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷದಂತೆಯೇ,

ಮತ್ತದರ ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷದಂತೆಯೇ!